Informatie over de auteur

profieltekst

BERICHT AAN DE BEVOLKING

20 maart 2003 – 5u30 : het Amerikaanse leger bombardeert Bagdad. De Oorlog in Irak is een feit. Er vloeit veel bloed en inkt. Vijf jaar na datum sturen wij, schrijvers, berichten aan de bevolking. Ieder van u spreken wij toe.

Bompa: En uitgerekend aan u heb ik de sleutels gegeven. En gij gebaart van niets te weten. Ge hebt mij met uw hand op uw hart beloofd over ons huis en ons goed te waken, ‘als was het mijn eigen’ hebt ge gezegd, ik zie ’t u nog doen en kijkt nu (hij barst in tranen uit)waar is alles naartoe: de meubels, tapijten, luchters? Het zilveren bestek, alle kaders met fotografieën van vader nog…zelfs de koperen kranen…
Alsof hier de ene na de andere obus werd binnengesmeten. Een complete ravage!En dat noemt gij in orde. Ziet ge dan niet dat ge er middenin staat!Riekt ge dan niet dat er hier overal, in elke hoek op het parket is gescheten? En wat hebt gij als goeie gebuur gedaan om dat te beletten?
De andere kant opgekeken? Ik heb u toch op voorhand ruimschoots verloond om op alles te passen. Ge hebt mijn toelating gekregen om af en toe, gelijk het uitkomt, een beestje van het erf te nemen, een kieken, eend of konijn, om op te eten of te verkopen, dat steekt niet zo nauw, heb ik gezegd, naar gelang ge er nood aan mocht hebben, ik zou ze bij mijn terugkeer niet tellen. Maar de stallingen staan leeg, het kippengaas en de ijzerdraad weggeknipt, en de boomgaard… telt amper nog bomen…

Geertrui Daem

(fragment uit het toneelstuk ‘Onrust der Verwanten’)

Geschiedenis

Lid sinds

3 jaren 15 weken

Blog

Recente blogs weergeven