in deze stilte liggen woorden
op lippen gedragen
honderd jongensnamen
honderd maal dezelfde steen
in de verte raast het leven
aan het hek geen dwaze
moeders, hier komt alleen
de bloesem langs, de vallende
bladeren, de regen, de sneeuw
in de verte klinkt marcheren
honderd paar laarzen
zonder gezicht, in deze grond
liggen woorden begraven
te dwaas voor een gedicht
Lief Vleugels